Inzetten van bestaande games in het onderwijs is niet alleen beter, het is ook veel goedkoper!
dinsdag 25 januari 2011
dinsdag 18 januari 2011
Playstation als oplossing voor logistieke problemen bij vaardigheidstrainingen
Onlangs kreeg ik op het KPC een interessante demonstratie van het gebruik van playstation in het bo. Het ging hier om carrosserie onderwijs dat niet in het vmbo zit, zodat er niet genoeg toelevering is. Docenten weten er dan ook niet genoeg van. Er moest dus een leermiddel komen dat de docent kan vervangen, waarmee studenten een goede indruk van het vak krijgen. Met de playstation kan de student instructiefilmpjes en andere docentvervangende media jit/jip (just in time etc) doorkrijgen. In principe werkt dat met semacodes; studenten kunnen dan het filmpje dat ze nodig hebben krijgen door de camera van hun PSP te richten op een sticker (op bijv een portier). Het systeem komt uit Engeland, waar het met veel succes gebruikt wordt. Het semacode deel werkte bij KPC nog niet goed, maar dat is volgens de leverancier simpel op te lossen.
Bij opleidingen met veel vaardigheidstraining en (te) weinig docentenkracht om dat te begeleiden zou deze vondst een hoop logistieke problemen uit de weg kunnen ruimen! De instructiefilmpjes zijn te bekijken op www.platformmobiliteit.nl.
Wie meer wil weten kan terecht bij Mireille Boonstra: 073 6247 393, m.boonstra@kpcgroep.nl.
Bij opleidingen met veel vaardigheidstraining en (te) weinig docentenkracht om dat te begeleiden zou deze vondst een hoop logistieke problemen uit de weg kunnen ruimen! De instructiefilmpjes zijn te bekijken op www.platformmobiliteit.nl.
Wie meer wil weten kan terecht bij Mireille Boonstra: 073 6247 393, m.boonstra@kpcgroep.nl.
Labels:
playstation,
psp,
vaardigheden,
vaardigheidsonderwijs
Aktie onderzoek in World of Warcraft: Games of stake van René Glas
Marinka Copier is niet de enige die haar proefschrift heeft gewijd aan de wondere wereld van WoW; ook René Glas verrichtte daar zijn onderzoek. In 2010 verscheen Games of stake, een studie over de veranderende verhoudingen tussen consument en producent. Met 'games of stake' doelt Glas op de onderhandelingen tussen verschillende belanghebbenden (stakeholders) in en rond World of Warcraft over hun visie op de game. Er is een enorme variëteit aan spelers en daarmee ook aan belangen die deze spelers hebben bij het spelen van de game. Dat kan leiden tot samenwerking of conflicten. Er zijn niet alleen verschillen in belang tussen spelers, maar ook tussen spelers en de producent (Blizzard). Wie bepaalt wat de game is of zou moeten zijn en hoe het gespeeld zou moeten worden? Dat is de vraag waar het in dit onderzoek om draait en daarbij is duidelijk dat het niet om een staus quo gaat, maar om een dynamisch proces, waarbij producent Blizzard weliswaar de machtigste stakeholder is, maar niettemin niet alles voor het zeggen heeft.
Wat ik vooral interessant vond was Glas' stelling dat dit soort onderzoek per definitie aktie onderzoek zou moeten zijn: dat je zo'n game zelf moet spelen om er iets zinnigs over te kunnen zeggen. Te vaak komt het voor dat onderzoekers typen games, zoals online multiplayer games, over één kam scheren en aannemen dat wat voor de ene game geldt, voor de andere dus ook zal gelden. Dan krijg je bijvoorbeeld conclusies als 'spelers maken met hun avatar hun digitale spiegelbeeld', of juist precies het omgekeerde. Wie Second Life bestudeert (dat is natuurlijk geen game ) zou makkelijk de eerste conclusie kunnen trekken, terwijl het in World of Warcraft bijvoorbeeld wel eens zo zou kunnen zijn dat pragmatische redenen voor veel spelers veel belangrijker zijn bij de creatie van hun avatar dan het al dan niet creëren van een 'tweede ik'. En bij een game als WoW dat zoveel typen spelers 'bedient'(socializers, spelers die kicken op mooie graphics, monsterdoders en spelers die zich het liefst meten met andere spelers)zouden ook de motieven bij de creatie van een avatar wel eens kunnen variëren met het doel dat spelers hebben. Er valt nog veel te onderzoeken :)
Wat ik vooral interessant vond was Glas' stelling dat dit soort onderzoek per definitie aktie onderzoek zou moeten zijn: dat je zo'n game zelf moet spelen om er iets zinnigs over te kunnen zeggen. Te vaak komt het voor dat onderzoekers typen games, zoals online multiplayer games, over één kam scheren en aannemen dat wat voor de ene game geldt, voor de andere dus ook zal gelden. Dan krijg je bijvoorbeeld conclusies als 'spelers maken met hun avatar hun digitale spiegelbeeld', of juist precies het omgekeerde. Wie Second Life bestudeert (dat is natuurlijk geen game ) zou makkelijk de eerste conclusie kunnen trekken, terwijl het in World of Warcraft bijvoorbeeld wel eens zo zou kunnen zijn dat pragmatische redenen voor veel spelers veel belangrijker zijn bij de creatie van hun avatar dan het al dan niet creëren van een 'tweede ik'. En bij een game als WoW dat zoveel typen spelers 'bedient'(socializers, spelers die kicken op mooie graphics, monsterdoders en spelers die zich het liefst meten met andere spelers)zouden ook de motieven bij de creatie van een avatar wel eens kunnen variëren met het doel dat spelers hebben. Er valt nog veel te onderzoeken :)
Labels:
boek over games,
game onderzoek,
World of Warcraft
dinsdag 4 januari 2011
Project Kritisch Burgerschap zit bij de winnaars van Onderwijs Bewijs 2010!
Toen Mienke Droop - ook een van de winnaars - mij erop attent maakte dat er een lijst winnaars op de site van Onderwijs Bewijs stond, moest ik wel drie keer kijken voor ik mij realiseerde dat het project Kritisch Burgerschap uit Zwolle toch echt het project was dat ik samen met de Thorbecke Scholengemeenschap en de Universiteit van Gent heb ingediend. We kunnen dus aan de slag!
In dit project gaan we na of leerlingen met name de reflectieve component van burgerschap beter onder de knie krijgen met games dan met traditionele middelen. We gebruiken daarbij de methodiek voor retorische analyse die eerder op games is toegesneden door Jeroen Bourgonjon van de Universiteit van Gent. Het project start, wel, nu en loopt tot eind 2012.
In dit project gaan we na of leerlingen met name de reflectieve component van burgerschap beter onder de knie krijgen met games dan met traditionele middelen. We gebruiken daarbij de methodiek voor retorische analyse die eerder op games is toegesneden door Jeroen Bourgonjon van de Universiteit van Gent. Het project start, wel, nu en loopt tot eind 2012.
maandag 3 januari 2011
Nog geen toegangskaart voor de NOT?
Van 25 t/m 29 januari wordt de NOT weer gehouden in de jaarbeurs. Voor wie nog geen gratis toegangskaart heeft: dit is de link.
woensdag 17 november 2010
Gratis minisymposium Didactisch gebruik van ICT
Wie als docent over een beurs loopt die aan onderwijs en ICT is gewijd, ziet vooral snufjes. Maar wat doe je nu concreet met al die snufjes in je klas?
In dit minisymposium krijgt u antwoord op deze vraag, aan de hand van een drietal praktische workshops:
· games in het onderwijs
· virtuele taaldorpen
· digitale schoolexamens.
Het is de bedoeling regelmatig zo'n minisymposium te organiseren, voor verschillende vormen van onderwijs en met verschillende topics. Het minisymposium van 25 februari is bedoeld voor het VO. De toegang is gratis. Voor de hongerige docent is er een snack (en voor andere deelnemers natuurlijk ook).
Datum en tijd: 25 februari, 16.00 - 20.00
Locatie: Parnassos, Kruisstraat 201 3581 GK Utrecht
Inschrijven
In dit minisymposium krijgt u antwoord op deze vraag, aan de hand van een drietal praktische workshops:
· games in het onderwijs
· virtuele taaldorpen
· digitale schoolexamens.
Het is de bedoeling regelmatig zo'n minisymposium te organiseren, voor verschillende vormen van onderwijs en met verschillende topics. Het minisymposium van 25 februari is bedoeld voor het VO. De toegang is gratis. Voor de hongerige docent is er een snack (en voor andere deelnemers natuurlijk ook).
Datum en tijd: 25 februari, 16.00 - 20.00
Locatie: Parnassos, Kruisstraat 201 3581 GK Utrecht
Inschrijven
woensdag 10 november 2010
TED talk: Game principes IN het onderwijs
Nico Rutten stuurde mij deze interessante TEDtalk: 7 ways games reward the brain. Tom Chatfield laat zien dat het rijtje factoren dat nodig is om ervoor te zorgen dat dat games de flow factor hebben, ook heel goed bruikbaar is om 'real life' leeromgevingen een hoog gehalte aan intrinsieke motivatie te geven, zoals:
- alles belonen, ook als is het maar een klein beetje
- overzichtelijke kleine opdrachten, zodat ze haalbaar lijken/worden
- een zorgvuldig gecalculeerd, gedifferentieerd beloningssysteem
- collaboratie, met een 'fair' beloningssysteem
- een zekere mate van onzekerheid.
Game designers weten heel goed hoe ze die principes moeten toepassen, in het bijzonder omdat er voortdurend data van gamers worden bijgehouden en ze daaruit kunnen opmaken welke beloningssystemen werken en welke niet.
Tom beperkt zich niet tot het onderwijs; dezelfde principes zijn ook uitermate bruikbaar in het bedrijfsleven, of in beleidsinitiatieven die op bijvoorbeeld attitude verandering gericht zijn. Mij zetten vooral de consequenties voor het onderwijs me stevig aan het denken. Ik kan voor een groot deel met Tom meegaan, alleen over het punt onzekerheid ben ik niet helemaal zeker. Onzekerheid inbrengen in beloningssystemen in het onderwijs roept bij mij direct vragen op over bijvoorbeeld ethische kwesties: is dat wel eerlijk, als er 'echte' consequenties in het spel zijn? En hoe verhoudt zich onzekerheid over beloning met de eis van helderheid?
Ben benieuwd naar reacties. Misschien is dit wel een goed topic voor een SIG Virtuality seminar.
- alles belonen, ook als is het maar een klein beetje
- overzichtelijke kleine opdrachten, zodat ze haalbaar lijken/worden
- een zorgvuldig gecalculeerd, gedifferentieerd beloningssysteem
- collaboratie, met een 'fair' beloningssysteem
- een zekere mate van onzekerheid.
Game designers weten heel goed hoe ze die principes moeten toepassen, in het bijzonder omdat er voortdurend data van gamers worden bijgehouden en ze daaruit kunnen opmaken welke beloningssystemen werken en welke niet.
Tom beperkt zich niet tot het onderwijs; dezelfde principes zijn ook uitermate bruikbaar in het bedrijfsleven, of in beleidsinitiatieven die op bijvoorbeeld attitude verandering gericht zijn. Mij zetten vooral de consequenties voor het onderwijs me stevig aan het denken. Ik kan voor een groot deel met Tom meegaan, alleen over het punt onzekerheid ben ik niet helemaal zeker. Onzekerheid inbrengen in beloningssystemen in het onderwijs roept bij mij direct vragen op over bijvoorbeeld ethische kwesties: is dat wel eerlijk, als er 'echte' consequenties in het spel zijn? En hoe verhoudt zich onzekerheid over beloning met de eis van helderheid?
Ben benieuwd naar reacties. Misschien is dit wel een goed topic voor een SIG Virtuality seminar.
Labels:
flow factor,
games,
leren met games,
onderwijs,
serious gaming
Abonneren op:
Posts (Atom)