Toen Mienke Droop - ook een van de winnaars - mij erop attent maakte dat er een lijst winnaars op de site van Onderwijs Bewijs stond, moest ik wel drie keer kijken voor ik mij realiseerde dat het project Kritisch Burgerschap uit Zwolle toch echt het project was dat ik samen met de Thorbecke Scholengemeenschap en de Universiteit van Gent heb ingediend. We kunnen dus aan de slag!
In dit project gaan we na of leerlingen met name de reflectieve component van burgerschap beter onder de knie krijgen met games dan met traditionele middelen. We gebruiken daarbij de methodiek voor retorische analyse die eerder op games is toegesneden door Jeroen Bourgonjon van de Universiteit van Gent. Het project start, wel, nu en loopt tot eind 2012.
dinsdag 4 januari 2011
maandag 3 januari 2011
Nog geen toegangskaart voor de NOT?
Van 25 t/m 29 januari wordt de NOT weer gehouden in de jaarbeurs. Voor wie nog geen gratis toegangskaart heeft: dit is de link.
woensdag 17 november 2010
Gratis minisymposium Didactisch gebruik van ICT
Wie als docent over een beurs loopt die aan onderwijs en ICT is gewijd, ziet vooral snufjes. Maar wat doe je nu concreet met al die snufjes in je klas?
In dit minisymposium krijgt u antwoord op deze vraag, aan de hand van een drietal praktische workshops:
· games in het onderwijs
· virtuele taaldorpen
· digitale schoolexamens.
Het is de bedoeling regelmatig zo'n minisymposium te organiseren, voor verschillende vormen van onderwijs en met verschillende topics. Het minisymposium van 25 februari is bedoeld voor het VO. De toegang is gratis. Voor de hongerige docent is er een snack (en voor andere deelnemers natuurlijk ook).
Datum en tijd: 25 februari, 16.00 - 20.00
Locatie: Parnassos, Kruisstraat 201 3581 GK Utrecht
Inschrijven
In dit minisymposium krijgt u antwoord op deze vraag, aan de hand van een drietal praktische workshops:
· games in het onderwijs
· virtuele taaldorpen
· digitale schoolexamens.
Het is de bedoeling regelmatig zo'n minisymposium te organiseren, voor verschillende vormen van onderwijs en met verschillende topics. Het minisymposium van 25 februari is bedoeld voor het VO. De toegang is gratis. Voor de hongerige docent is er een snack (en voor andere deelnemers natuurlijk ook).
Datum en tijd: 25 februari, 16.00 - 20.00
Locatie: Parnassos, Kruisstraat 201 3581 GK Utrecht
Inschrijven
woensdag 10 november 2010
TED talk: Game principes IN het onderwijs
Nico Rutten stuurde mij deze interessante TEDtalk: 7 ways games reward the brain. Tom Chatfield laat zien dat het rijtje factoren dat nodig is om ervoor te zorgen dat dat games de flow factor hebben, ook heel goed bruikbaar is om 'real life' leeromgevingen een hoog gehalte aan intrinsieke motivatie te geven, zoals:
- alles belonen, ook als is het maar een klein beetje
- overzichtelijke kleine opdrachten, zodat ze haalbaar lijken/worden
- een zorgvuldig gecalculeerd, gedifferentieerd beloningssysteem
- collaboratie, met een 'fair' beloningssysteem
- een zekere mate van onzekerheid.
Game designers weten heel goed hoe ze die principes moeten toepassen, in het bijzonder omdat er voortdurend data van gamers worden bijgehouden en ze daaruit kunnen opmaken welke beloningssystemen werken en welke niet.
Tom beperkt zich niet tot het onderwijs; dezelfde principes zijn ook uitermate bruikbaar in het bedrijfsleven, of in beleidsinitiatieven die op bijvoorbeeld attitude verandering gericht zijn. Mij zetten vooral de consequenties voor het onderwijs me stevig aan het denken. Ik kan voor een groot deel met Tom meegaan, alleen over het punt onzekerheid ben ik niet helemaal zeker. Onzekerheid inbrengen in beloningssystemen in het onderwijs roept bij mij direct vragen op over bijvoorbeeld ethische kwesties: is dat wel eerlijk, als er 'echte' consequenties in het spel zijn? En hoe verhoudt zich onzekerheid over beloning met de eis van helderheid?
Ben benieuwd naar reacties. Misschien is dit wel een goed topic voor een SIG Virtuality seminar.
- alles belonen, ook als is het maar een klein beetje
- overzichtelijke kleine opdrachten, zodat ze haalbaar lijken/worden
- een zorgvuldig gecalculeerd, gedifferentieerd beloningssysteem
- collaboratie, met een 'fair' beloningssysteem
- een zekere mate van onzekerheid.
Game designers weten heel goed hoe ze die principes moeten toepassen, in het bijzonder omdat er voortdurend data van gamers worden bijgehouden en ze daaruit kunnen opmaken welke beloningssystemen werken en welke niet.
Tom beperkt zich niet tot het onderwijs; dezelfde principes zijn ook uitermate bruikbaar in het bedrijfsleven, of in beleidsinitiatieven die op bijvoorbeeld attitude verandering gericht zijn. Mij zetten vooral de consequenties voor het onderwijs me stevig aan het denken. Ik kan voor een groot deel met Tom meegaan, alleen over het punt onzekerheid ben ik niet helemaal zeker. Onzekerheid inbrengen in beloningssystemen in het onderwijs roept bij mij direct vragen op over bijvoorbeeld ethische kwesties: is dat wel eerlijk, als er 'echte' consequenties in het spel zijn? En hoe verhoudt zich onzekerheid over beloning met de eis van helderheid?
Ben benieuwd naar reacties. Misschien is dit wel een goed topic voor een SIG Virtuality seminar.
donderdag 28 oktober 2010
Games voor ouderen: een brave new world, maar voor sommigen iets té brave
Gelukkig zijn ouderen inmiddels ook ontdekt als doelgroep als het om gaming gaat. Er valt nog zoveel te winnen bij deze doelgroep als het gaat om bewegen, sociaal isolement, hersens up to date houden, nog het gevoel hebben daadwerkelijk deel uit te maken van de maatschappij!
Enige tijd geleden was ik bij 'Spelend wijs: wegwijs in het gebruik van serious games in de ouderenzorg’, georganiseerd in het kader van Zorgen voor Morgen. Tijdens die dag werden o.a. gameconcepten gepresenteerd die waren ontwikkeld tijdens een 'game-jam'. Al die concepten waren vooral gericht op de vraag: hoe krijg je ouderen (weer) meer in beweging. 's Middags mochten we zelf aan de slag om concept games te bedenken die een antwoord moesten vormen op een van de problemen waar ouderen mee worstelen. Een verslag van de bijeenkomst is te vinden op http://www.zorgen-voor-morgen.nl/nieuws/bijeenkomst-spelend-wijs-een-groot-succes
De game-jam concepten die 's morgens werden gepresenteerd maakten voor mij één ding duidelijk: het is blijkbaar moeilijk je in ouderen te verplaatsen als dat nog een 'ver van je bed' show is. Anders kan ik niet verklaren waarom die concepten over hert algemeen zo'n hoog big brother gehalte hadden en zo weinig overlieten van de privacy van de doelgroep. Als oudere in een bejaardentehuis wil je echt niet dat het personeel en je medebewoners aan een afbeelding naast je deur op de gang kunnen zien of je wel braaf je wandelingetje hebt gemaakt, hoe fraai die afbeelding ook moge zijn (een bloem in dit geval). Of wat te denken van een mechanische kleinzoon die je op gezette tijden de obligate vraag stelt hoe het met je gaat, erop toeziet dat je je familie regelmatig belt en tegen andere mechanische kleinzoons pocht over de verrichtingen van 'zijn opa'!
Het idee dat er met games heel wat te winnen valt bij ouderen had ik al eerder, maar heeft mij sindsdien niet meer losgelaten. Wat mij betreft zou zo'n game aan drie voorwaarden moeten voldoen:
- géén schending van privacy!
- de game helpt je het gevoel te (her)krijgen nog iets te betekenen voor de maatschappij
- de game helpt om het sociale isolement te doorbreken.
Steeds meer ouderen zijn intussen pc gebruikers geworden en dat is een prima ontwikkeling, die zeker werkt bij het laatste punt, sociaal isolement. Er is echter ook een grote groep voor wie een computer - net zoals tal van andere apparaten - niets anders dan geheimen heeft en voor wie dat ook zo zal blijven, zo groot is hun angst voor alles waar meer dan één knop aan zit. Die groep sterft natuurlijk op een gegeven moment uit, maar mensen worden steeds ouder en intussen kan deze groep die geweldige uitbreiding van je grip op de wereld die internet heet wel vergeten. Juist voor deze groep ben ik daarom aan het broeden: er moet toch een game te bedenken zijn die niét via de pc gespeeld hoeft te worden of anders op iets dat maximaal eenvoudig te bedienen is en wèl voldoet aan alle voorwaarden die ik hierboven genoemd heb?
Ik ben er nog niet uit, dus als je ideeën hebt, graag!
Enige tijd geleden was ik bij 'Spelend wijs: wegwijs in het gebruik van serious games in de ouderenzorg’, georganiseerd in het kader van Zorgen voor Morgen. Tijdens die dag werden o.a. gameconcepten gepresenteerd die waren ontwikkeld tijdens een 'game-jam'. Al die concepten waren vooral gericht op de vraag: hoe krijg je ouderen (weer) meer in beweging. 's Middags mochten we zelf aan de slag om concept games te bedenken die een antwoord moesten vormen op een van de problemen waar ouderen mee worstelen. Een verslag van de bijeenkomst is te vinden op http://www.zorgen-voor-morgen.nl/nieuws/bijeenkomst-spelend-wijs-een-groot-succes
De game-jam concepten die 's morgens werden gepresenteerd maakten voor mij één ding duidelijk: het is blijkbaar moeilijk je in ouderen te verplaatsen als dat nog een 'ver van je bed' show is. Anders kan ik niet verklaren waarom die concepten over hert algemeen zo'n hoog big brother gehalte hadden en zo weinig overlieten van de privacy van de doelgroep. Als oudere in een bejaardentehuis wil je echt niet dat het personeel en je medebewoners aan een afbeelding naast je deur op de gang kunnen zien of je wel braaf je wandelingetje hebt gemaakt, hoe fraai die afbeelding ook moge zijn (een bloem in dit geval). Of wat te denken van een mechanische kleinzoon die je op gezette tijden de obligate vraag stelt hoe het met je gaat, erop toeziet dat je je familie regelmatig belt en tegen andere mechanische kleinzoons pocht over de verrichtingen van 'zijn opa'!
Het idee dat er met games heel wat te winnen valt bij ouderen had ik al eerder, maar heeft mij sindsdien niet meer losgelaten. Wat mij betreft zou zo'n game aan drie voorwaarden moeten voldoen:
- géén schending van privacy!
- de game helpt je het gevoel te (her)krijgen nog iets te betekenen voor de maatschappij
- de game helpt om het sociale isolement te doorbreken.
Steeds meer ouderen zijn intussen pc gebruikers geworden en dat is een prima ontwikkeling, die zeker werkt bij het laatste punt, sociaal isolement. Er is echter ook een grote groep voor wie een computer - net zoals tal van andere apparaten - niets anders dan geheimen heeft en voor wie dat ook zo zal blijven, zo groot is hun angst voor alles waar meer dan één knop aan zit. Die groep sterft natuurlijk op een gegeven moment uit, maar mensen worden steeds ouder en intussen kan deze groep die geweldige uitbreiding van je grip op de wereld die internet heet wel vergeten. Juist voor deze groep ben ik daarom aan het broeden: er moet toch een game te bedenken zijn die niét via de pc gespeeld hoeft te worden of anders op iets dat maximaal eenvoudig te bedienen is en wèl voldoet aan alle voorwaarden die ik hierboven genoemd heb?
Ik ben er nog niet uit, dus als je ideeën hebt, graag!
donderdag 23 september 2010
Game On op de NOT
Donderdag 27 januari ga ik op de NOT een verhaal houden, met als titel Serious games of serious gaming. De korte inhoud:
'Games zijn een geweldig leermiddel, maar niet om de redenen die je vaak hoort. De meerwaarde van games ligt in de mogelijkheid om zaken aan te leren die moeilijk via andere leermiddelen aangeleerd kunnen worden. Wat games meer onderwijspotentie geeft dan simulaties zijn de elementen die maken dat een gamer op het puntje van zijn stoel blijft zitten. Serious games ontberen die elementen doorgaans. Het serious inzetten van bestaande games is een betere èn aanzienlijk goedkopere optie. Prikkelende voorbeelden om u op goede ideeën te brengen en ook aan de ‘hoe’ vraag wordt tijdens deze presentatie de nodige aandacht besteed'.
Ik vind dit een mooie gelegenheid om de leerpotentie van bestaande games onder de aandacht te brengen, omdat de NOT naar mijn idee een van de weinige beurzen is waar daadwerkelijk ook (redelijk) veel docenten komen, en daar gaat het in het onderwijs toch in de eerste plaats om. Beurzen als Onderwijs & ICT en het IPON gaan veel te veel over technische snufjes, terwijl het toch algemeen bekend is dat innovaties niet 'technology driven' verlopen. Er zijn niet veel gelegenheden waarbij docenten informatie krijgen over hoe die nieuwe snufjes het best ingezet zouden kunnen worden, maar daar lijkt nu langzamerhand toch een kentering in te komen.
'Games zijn een geweldig leermiddel, maar niet om de redenen die je vaak hoort. De meerwaarde van games ligt in de mogelijkheid om zaken aan te leren die moeilijk via andere leermiddelen aangeleerd kunnen worden. Wat games meer onderwijspotentie geeft dan simulaties zijn de elementen die maken dat een gamer op het puntje van zijn stoel blijft zitten. Serious games ontberen die elementen doorgaans. Het serious inzetten van bestaande games is een betere èn aanzienlijk goedkopere optie. Prikkelende voorbeelden om u op goede ideeën te brengen en ook aan de ‘hoe’ vraag wordt tijdens deze presentatie de nodige aandacht besteed'.
Ik vind dit een mooie gelegenheid om de leerpotentie van bestaande games onder de aandacht te brengen, omdat de NOT naar mijn idee een van de weinige beurzen is waar daadwerkelijk ook (redelijk) veel docenten komen, en daar gaat het in het onderwijs toch in de eerste plaats om. Beurzen als Onderwijs & ICT en het IPON gaan veel te veel over technische snufjes, terwijl het toch algemeen bekend is dat innovaties niet 'technology driven' verlopen. Er zijn niet veel gelegenheden waarbij docenten informatie krijgen over hoe die nieuwe snufjes het best ingezet zouden kunnen worden, maar daar lijkt nu langzamerhand toch een kentering in te komen.
dinsdag 31 augustus 2010
Pilot Multidisciplinair gebruik van EDUsim-NL: wat gaan we doen?
In deze pilot wordt nagegaan hoe multidisciplinair gebruik van virtuele werelden, i.c. OpenSim, kan worden vormgegeven. Multidisciplinair gebruik van een virtuele omgeving kan een grote meerwaarde hebben voor het onderwijs, maar wordt tot dusver nog vrijwel nergens daadwerkelijk toegepast.
Het scenario dat in deze pilot zal worden uitgeprobeerd moet nog verder uitgewerkt worden, maar de contouren staan inmiddels vast.
Binnen de hogeschool Leiden wordt aan de pilot deelgenomen door studenten van de opleiding Forensische ICT. Een van de competenties die in deze opleiding verworven worden is spraak en audio onderzoek. Aan de hand van audio opnamen moet een forensisch ICT-er bijvoorbeeld een spreker kunnen identificeren d.m.v. een forensisch-linguistische analyse, moet hij kunnen bepalen of de opname bewerkt is, of stemmen verdraaid worden etc.
Spraak staat ook centraal voor andere deelnemers aan het EDUsim project, de virtuele taaldorpen. Digischool heeft er een Engels taaldorp ingericht: Chatterdale.
Teams van studenten forensische ICT moeten een misdaad oplossen door de inwoners van Chatterdale – leerlingen uit het VO – aan de tand te voelen. Door de opnamen van de ondervragingen te analyseren moeten de studenten achter de ware toedracht zien te komen. Op die manier snijdt het mes aan twee kanten. De leerlingen oefenen datgene waar het taaldorp voor bedoeld is: Engels spreken. De studenten oefenen met de uitvoering van audio- en spraakonderzoek. Op die manier kan één en dezelfde toepassing: het taaldorp, worden ingezet voor meerdere disciplines tegelijk, waarbij die disciplines elkaar kunnen ‘gebruiken’.
Volgens planning wordt het scenario in oktober/begin november uitgevoerd. Ik houd u op de hoogte!
Het scenario dat in deze pilot zal worden uitgeprobeerd moet nog verder uitgewerkt worden, maar de contouren staan inmiddels vast.
Binnen de hogeschool Leiden wordt aan de pilot deelgenomen door studenten van de opleiding Forensische ICT. Een van de competenties die in deze opleiding verworven worden is spraak en audio onderzoek. Aan de hand van audio opnamen moet een forensisch ICT-er bijvoorbeeld een spreker kunnen identificeren d.m.v. een forensisch-linguistische analyse, moet hij kunnen bepalen of de opname bewerkt is, of stemmen verdraaid worden etc.
Spraak staat ook centraal voor andere deelnemers aan het EDUsim project, de virtuele taaldorpen. Digischool heeft er een Engels taaldorp ingericht: Chatterdale.
Teams van studenten forensische ICT moeten een misdaad oplossen door de inwoners van Chatterdale – leerlingen uit het VO – aan de tand te voelen. Door de opnamen van de ondervragingen te analyseren moeten de studenten achter de ware toedracht zien te komen. Op die manier snijdt het mes aan twee kanten. De leerlingen oefenen datgene waar het taaldorp voor bedoeld is: Engels spreken. De studenten oefenen met de uitvoering van audio- en spraakonderzoek. Op die manier kan één en dezelfde toepassing: het taaldorp, worden ingezet voor meerdere disciplines tegelijk, waarbij die disciplines elkaar kunnen ‘gebruiken’.
Volgens planning wordt het scenario in oktober/begin november uitgevoerd. Ik houd u op de hoogte!
Abonneren op:
Posts (Atom)